Akitka – blog i informacje o rasie akita inu

Blog o życiu z kochaną akitą

Historia rasy akita

Historia rasy akita – pochodzenie i przodkowie

Historia rasy akita sięga zamierzchłych czasów. Akita to rasa pierwotna należącą do grupy szpiców wywodząca się z Japonii. Praprzodkiem akity jest prawdopodobnie pies torfowy żyjący w neolicie. Akita obok m.in. husky, malamuta czy shiby inu należy do psów pierwotnych, tzn. współczesnych ras psa, które są najbardziej zbliżone do wilka pod względem genetycznym. Akita była towarzyszem samurajów, cieszyła się ogromnym szacunkiem, budziła podziw wśród ludności, a także uważano ją za symbol szczęścia. Figurki akity wręczono np. jako prezent ślubny lub zawieszano nad kołyską niemowlęcia, gdyż wierzono, że ochroni dziecko przed koszmarami.

Nazwa akita wywodzi się od nazwy regionu, w którym powstała rasa: prefektury Akita położonej na północno- zachodnim wybrzeżu japońskiej wyspy Honsiu. Jest to górzysty teren, w którym występuje klimat podzwrotnikowy wilgotny o łagodnych zimach i ciepłych, wilgotnych latach.

Prawdopodobnie przodkiem akity była pies Mataga, który żył między 8000 r. p.n.e. a 200 r. p.n.e. i został sprowadzony na tereny Japonii przez wojowników z Korei.

Aby zrozumieć jak kształtowała się historia rasy akita, trzeba poznać mniej więcej poznać historię Japonii. Przez stulecia, kraj był rządzony przez shōguna, który kontrolował ogromną armię wojowników. Wojownicy byli bezwzględni, byli szkoleni w ten sposób, aby nigdy nie odczuwać współczucia w stosunku do cudzego cierpienia. Spędzali oni wolny czas zabijając psy, co traktowali jak zabawę. Czerpali również przyjemność z oglądania walczących ze sobą psów. Zabijanie i walki psów były szczególnie popularne w XII i XIII wieku.  Z tego powodu zostało mało psów, które były trzymane jako kochający towarzysze.

Okres Edo – powstanie rasy akita

W okresie Edo (1603– 1868) popularne były średniej wielkości myśliwskie psy Matagi Inu, które są uważane za przodków akity. Posiadanie Matagi inu uważano za przywilej, który przysługiwał tylko samurajom. Stworzono nawet specjalny dokument ze wskazówkami dotyczącymi pielęgnowania, wychowania oraz żywienia Matagi inu, który był chroniony i musiał być ściśle przestrzegany przez właścicieli tych psów. Głównym zadaniem psów Matagi była pomoc w polowaniach na dużą zwierzynę, taką jak niedźwiedź, dzik czy łoś.

Jednak w XVIII wieku miał miejsce wielki głód i kryzys gospodarczy, który wywołał społeczne niepokoje i zamieszki. Mieszkańcy chcieli się przygotować do obrony, a pierwszym krokiem w tym kierunku było sprawienie sobie stróżującego psa. Oznaczało to użycie Matagi Inu do zupełnie innego celu niż dotychczas. W przypadku psów stróżujących robiący wrażenie wygląd jest bardzo ważny. Prawdopodobnie preferowanie większych i lepiej zbudowanych psów wpłynęło na hodowlę, w ten sposób skutkując stopniowym wzrostem rozmiarów psa. Było to fundamentem powstania japońskiej rasy akita. Od tamtego czasu, dla ludzi mieszkających w tamtych terenach, posiadanie psa stało się powszechne. Zamożni rolnicy i wpływowe rodziny trzymali w domach psy stróżujące. W mieście Odate leżącym w profekturze Akita niektórzy zaczęli organizować walki psów. Nie wiadomo dokładnie kiedy to się zaczęło. Prawdopodobnie większość rodzin posiadało jednego lub dwa agresywne psy. Szczególnie poważane rodziny hodowały psy o tym samym umaszczeniu przez pokolenia. Psy nazywano od koloru ich umaszczenia i imienia właściciela, np.: ”White of Adachi” albo „Black of Izumi”. Właściciele tych psów zabierali je na walki psów i świętowali gdy ich pies zwyciężył.

akita samurai

Rysunek przedstawiający samuraja z akitą

historia rasy akita

historia rasy akita

Po lewej stronie widać akity podczas walki

Rewolucja przemysłowa i uznanie rasy akita za Narody Skarb Japonii

W XIX wieku gdy rozpoczęła się rewolucja przemysłowa, pojawił się duży popyt na złoto i srebro. W tym czasie następowały również inne zmiany. Handlarze z całej Europy zaczęli masowo napływać do kraju, wielu z nich przybyło ze swoimi psami. Grupa osób starająca się wyhodować rasę dużych, agresywnych psów stróżujących, próbowała krzyżować Matagi-Inu z większymi rasami, które przybyły z Europy. Akity krzyżowano z mastifami, dogami niemieckimi, bernardynami i buldogami. Miało to ogromny wpływ na to, jak ukształtowała się historia rasy akita.

Pod koniec XIX wieku, rezultatem krzyżowania akit z różnymi rasami były duże, atletyczne, odważne i agresywne psy. Celowo chciano uzyskać agresywne i bardziej masywne psy, które nadawałyby się do walk. Walki psów były niestety kwitnącym biznesem w Odate i wykorzystywano do nich akity. Bardzo niepokojący był fakt, że zostało bardzo mało akit czystej krwi. Władze postanowiły rozpocząć działania mające na celu przywrócenie czystości rasy akita. Na początku XX wieku zabroniono krzyżowania akit z innymi rasami, zakazano walk psów, a w 1929 roku powstał pierwszy rejestr akit, na którym znalazło się tylko 39 psów tej rasy. W 1931 roku po raz pierwszy oficjalnie zatwierdzano nazwę rasy „Akita Inu” i uznano Akitę za narodowy skarb Japonii, a w 1934 roku powstał wzorzec tej rasy.

taisho i akita

Cesarz Japonii Taishō ze swoimi akitami w 1899 roku

Akity podczas II wojny światowej

Okres II wojny światowej był bardzo ciężki dla akit, prawie doprowadzając do ich wyginięcia. Podczas wojny nakazano zabijanie wszystkich psów dla skóry, z której szyto uniformy oraz dla mięsa. Wyjątkiem były owczarki niemieckie, które były brane do wojska, aby pomagać żołnierzom. Z tego powodu, jak i z braku pożywienia, większość akit wyginęła. Ludzie próbowali ratować ocalałe akity przed zagładą poprzez krzyżowanie je z owczarkami niemieckimi, aby były wcielane do wojska zamiast zabijania na futro. Akity z domieszką owczarków były nazywane akitami z linii Dewa – właśnie te akity były zabierane po wojnie do USA przez żołnierzy amerykańskich wracających do domu. Dało to początek nowej rasie: akita amerykańska. Po II wojnie światowej w Japonii ocalało zaledwie 16 akit czystej krwi.

akita shiro

Po prawej stronie  Morie Sawataishi z żoną Kitako: Morie to człowiek, który w dużym stopniu przyczynił się do ocalenia rasy akita przed wyginięciem w czasie II wojny światowej. Dowiedziawszy się od znajomego, że rasie akita grozi wyginięcie, kupił szczeniaka akity w 1944 roku, którego trzymał w ukryciu aż do zakończenia wojny. Po wojnie zajmował się hodowlą akit, których wychował w ciągu całego życia około stu. Zdjęcie po prawej stronie pokazuje Morie i białą akitę Shiro w 2004 roku.

akita tachibana

Znaczek pocztowy z 1953 roku przedstawiający akitę Tachibana- jedną z nielicznych akit, które przeżyły II wojnę światową

Historia rasy akita w Polsce

Pierwsza akita trafiła do Polski z Norwegii w 1990 roku – była to szara suczka o imieniu Manatsu-Rei. Nie miała ona jednak potomstwa. Kolejną akitę o umaszczeniu czerwonym sprowadzono do Polski z Holandii w 1993 roku. W 2007 roku do Polski została importowana pierwsza akita z Japonii.

2 Discussions on
“Historia rasy akita”

Napisz komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie upubliczniony.