Akitka – blog i informacje o rasie akita inu

Blog o życiu z kochaną akitą

Cechy rasy akita, czyli jaka naprawdę jest moja akitka

W internecie jest dostępnych kilka artykułów o tym jakie są cechy rasy akita, ale moim zdaniem zawierają one zbyt dużo stereotypów i nie oddają prawdziwego charakteru tej rasy, stąd pomysł, aby napisać własny tekst o tym, jaka jest moja akita. Mam nadzieję, że ten tekst przyda się osobom chcącym się dowiedzieć więcej o tej rasie i/lub  rozważającym zakup akity. Jednocześnie, liczę na komentarze szczęśliwych posiadaczy akity – bo każda akita jest trochę inna, jestem ciekawa jakie są Wasze :)

Udało mi się wydzielić 10 głównych cech mojej akitki, oto one:

  1. Upartość – akity to bardzo niezależne i uparte psy, zawsze chcą postawić na swoim. W końcu akity należą do ras pierwotnych, których główną cechą jest niezależność. Jak to wygląda w praktyce ? Idę z Saki na spacer i nagle siada na środku ścieżki i nie chce dalej iść. Typowe zachowanie dla akity..Mam wrażenie, że na początku było o wiele gorzej z posłuszeństwem, teraz jest już lepiej.

cechy rasy akita inu to upartość i pewność siebie2. Akity to bardzo kochające psy, które przywiązują się do właściciela. Mitem jest, że akita zawsze wybiera sobie jednego właściciela, którego najbardziej kocha i słucha. Nasza akita ma dwóch właścicieli, których traktuje na równi i tak samo kocha – bo razem z moim chłopakiem zajmujemy się nią codziennie i poświęcamy jej tyle samo czasu.

3. Akity potrzebują umiarkowanej ilości ruchu i dużo kontaktu z innymi psami. Nieprawdą jest, że wszystkie akity są agresywne w stosunku do innych psów i powinny zawsze być na smyczy – nie cierpią gdy mówi się, że to charakterystyczne cechy rasy akita, bo to po prostu kłamstwo. Wszystko zależy od socjalizacji i warunków, w jakich psy są wychowywane. Saki jeszcze nigdy nie była agresywna w stosunku do innego psa, z wszystkimi chce się bawić i zawsze zaczepia napotkane psy z nadzieją, że się z nią pobawią. Może to dlatego, że od małego ma kontakt z wieloma psami.  Mieszkamy w mieście, obok dużego parku i codziennie wychodzimy z nią tam na spacery. Zazwyczaj w parku można spotkać inne pieski, z którymi Saki się bawi. Jeśli chodzi o codzienną dawkę ruchu, to akity na pewno nie potrzebują tak dużej aktywności jak np. husky. Wystarczy im jeden dłuższy, ok. godzinny spacer dziennie, ale taki, żeby mogły się wybiegać. No i oczywiście oprócz tego 2-3 krótsze spacerki.

4. Akity są nieufne i mogą być negatywnie nastawione do obcych ludzi – są to cechy rasy akita, które szczególnie trzeba mieć na uwadze.  U Saki objawia się to w ten sposób, że jak ktoś jej się nie spodoba, to potrafi szczekać, a nawet biec po parku za tą osobą. Szczególnie dotyczy to osób, które inaczej wyglądają -Saki szczególnie nie lubi żuli i osób ubranych w kaptury albo długie sukienki. Nigdy natomiast nie zdarzyło się tak, że Saki chciała kogoś ugryźć (na całe szczęście)

5. Akity lubią spać – Saki przesypia większość dnia, niczym kot.

cechą rasy akita jest szczególne zamiłowanie do spania6. Akity to łakomczuchy – ale nie zjedzą byle czego. Saki najchętniej cały czas jadłaby mięso, ale podstawę jej pożywienia stanowi sucha karma. Głównie w weekendy dostaje takie rarytasy jak wątróbka czy serduszka – jej ulubione przysmaki. Czasami mam wrażenie, że moja akita żyje po to, aby jeść :)

7. Akity są grzeczne (na ogół;)) i można je zostawić same w domu. Saki zostaje sama w domu przez 8-9 godzin, bo pracujemy i nie mam innego wyjścia. Ale przez ten czas  śpi, nigdy jeszcze nie narozrabiała i nic nie zniszczyła. akitka uwielbia pozować8. Akity to przytulasy – Saki codziennie domaga się pieszczot i  musi zostać porządnie wysmyrana po brzuszku.

9. Akity nie lubią się kapać i boją się wody – kąpiel to jedna z rzeczy, których Saki naprawdę nienawidzi. Ale  niestety (dla niej) jest to nieuniknione. Kąpiemy ją mniej więcej raz na 1,5 miesiąca, chyba że się bardzo ubrudzi i kąpiel jest konieczna wcześniej. Saki nie lubi ogólnie wody, latem boi się wejść do jeziorka – wejdzie tylko tam gdzie jest płytko, żeby zamoczyć łapy i napić się wody

10. Akity szybko się nudzą – należy o tym pamiętać np. podczas nauki nowych komend i sztuczek oraz zabaw. Gdy robiliśmy za dużo powtórzeń tej samej komendy, Saki po pewnym czasie zupełnie nie reagowała. Trzeba wtedy zrobić przerwę i wrócić do nauki następnego dnia. To samo dotyczy zabaw z piłeczką – mogę rzucić jej piłeczkę 2-3 razy, przyniesie i się pobawi, a potem już zupełnie traci zainteresowanie i ma ją gdzieś.

posłuszeństwo nie jest może najmocniejszą stroną rasy akita, ale przy odrobinie cierpliwości można osiągnąć naprawdę dobre efekty

Nie jest na pewno łatwo generalizować i nie mogę stwierdzić, że powyższe cechy mojej akitki to główne cechy rasy akita, ponieważ każda akita jest trochę inna, dużo zależy nie tylko od uwarunkowań genetycznych rasy, ale również od samego wychowania. Moja akita Saki jest akurat taka, jak ją opisałam :) A jaka jest Wasza akita?

4 Discussions on
“Cechy rasy akita, czyli jaka naprawdę jest moja akitka”
  • Piękny opis akitki, ale ja niestety nie mogę zgodzić się ze wszystkim. Mam 3 letnią sunię, i niektóre jej zachowania odrobinę się różnią. Upór jak najbardziej, u nas do tej pory są takie zachowania i czasem trochę trwa przekonanie jej, że droga, którą ja wybrałam jest lepsza :-). Jeden właściciel – u nas to się akurat zgadza. Słucha się wszystkich domowników, ale na spacer pójdzie tylko ze mną, nikt inny nie dozna tego zaszczytu. Jeśli mnie nie ma w domu, a ona już nie może wytrzymać, to wyjdzie z innym domownikiem, ale tylko pod klatkę posiusiać i biegiem do domu czekać na mnie. Jeśli chodzi o kontakty z innymi psami, to tak do mniej więcej 2 lat, też z każdym się bawiła. Teraz różnie to bywa. Samce raczej nie mają czego się obawiać, ale od większości suczek, bynajmniej na początku znajomości, wolę trzymać ją z dala. Od szczeniaka ma cały czas kontakt z dużą ilością psów, wybieg, szkolenie, a teraz, przynajmniej raz w tygodniu, wspólne wyprawy z kilkoma, a czasem kilkunastoma psami i jak się pojawi na takim spacerze nowa koleżanka, albo taka, której ona nie toleruje, muszę być bardzo czujna. Za to swoją „siostrę” husky, z którą od szczeniaka się wychowuje, kocha szalenie :-) Zauważyłam też ostatnio, że jest bardzo opiekuńcza i delikatna w stosunku do psów z niedoskonałościami. Ma dwóch niewidomych kolegów i uwielbia ich.
    W stosunku do obcych jest przyjazna, zwłaszcza, jak ktoś jej prawi komplementy i mizia, kocha szalenie wszystkie dzieci. Obszczekać potrafi osoby z laską, z wóżkiem na zakupy, parasolem i niektórych mężczyzn, zwłaszcza po zmierzchu.
    Trochę się rozpisałam, ale o swojej niuni mogę tak bez końca :-) chyba, jak każdy właściciel akity. Dlatego napiszę krótko, że z resztą punktów zgadzam się w 100% :-) Pozdrawiamy Was serdecznie

    • A jak się wabi? :) Z opisu wydaje się naprawdę cudną akitą :) A aż takiego przywiązanie do Ciebie mnie zadziwia – po prostu jak w „Mój przyjaciel Hachiko” :) Saki ma dopiero nieco ponad rok, ciekawa jestem czy też jej się trochę pozmienia jak Twojej akicie po ukończeniu 2. roku życia.. Ale akurat z obszczekiwaniem ludzi z laską, parasolem itp. widzę, że Saki ma identycznie jak Twoja akita 😉 Pozdrawiam również i dzięki za komentarz!

Napisz komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie upubliczniony.